Zorghacking met TEDxMaastricht – deel 2

Op verzoek plaats ik mijn zorghack (reactie op de dialoog Zorghacking met TEDxMaastricht hier als nieuwe dialoog. Reacties en nieuwe zorghacks zijn meer dan welkom!

Een idee dat ik al een tijd heb gaat over de numerieke schaal om pijnbeleving (m.n. pijnintensiteit) te kwantificeren.

De doorgaans gebruikte schaal van 0-10, waarbij 0 overeenkomt met
“helemaal geen pijn” en 10 overeenkomt met “ondragelijke pijn” is voor veel mensen volgens mij te abstract: het verschil tussen ca. 2 en 8 is nog wel aan te geven, maar wanneer zeg je ’5′ en waneer ’6′? Bovendien lijkt de interpretatie door de patient en door de behandelaar ook niet altijd synchroon te lopen: “Acutepijnverpleegkundigen leggen de lat voor ‘ondraaglijke’ pijn al bij 5, terwijl die voor de meeste patiënten pas begint bij 7″ (bron: Ned Tijdschr Geneeskd. 2011;155:C1054)

Mijn ‘hack’ is om de schaal om te draatien en daarmee aan te passen aan het meest gebruikelijke schoolcijfersysteem: dus 10-0, waarbij 10 overeenkomt met
“helemaal geen pijn” en 0 (of misschien nog liever 1) overeenkomt met “ondragelijke pijn”.

Het schoolcijfersysteem is voor de meeste mensen wél intuïtief: het verschil tussen 6 (nog voldoende, dus nog draaglijk), 5 (net onvoldoende) en 4 (zwaar onvoldoende) is dan veel nauwkeuriger aan te geven.

Experimenteel uitgetest met n=1: een familielid kon na een orthopedische operatie niet goed uit de voeten met de gebruikelijke pijnschaal, maar vond de ‘omgekeerde’ variant heel logisch.

Uiteraard is de bruikbaarheid van deze hack wel afhankelijk van de schoolgeschiedenis van individuele patienten: voor patienten die op school alleen o, v, en g op hun rapport hadden zal de alternatieve schaal wsl. niet bruikbaarder zijn dan de reguliere (maar ook niet minder bruikbaar!). Internationaal zijn uiteraard ook variaties (denk aan het A-F systeem in de VS).

Deel deze pagina:

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•